Skip to content

Minimalizowanie stymulacji komorowej w celu zmniejszenia migotania przedsionków w chorobie węzła zatokowego ad

1 miesiąc ago

481 words

Analizy retrospektywne potwierdzają tę hipotezę, łącząc zwiększoną częstość uderzeń rytmu prawej komory z podwyższonym ryzykiem wystąpienia migotania przedsionków i niewydolności serca u pacjentów z chorobą węzła zatokowego.10,11 Przedstawiono badanie, które prospektywnie przetestowało hipotezę, że u pacjentów z zatokami -node choroba, dwukomorowa stymulacja zawierająca strategię zminimalizowania stymulacji prawej komory prowadziłaby do niższego ryzyka przetrwałego migotania przedsionków niż konwencjonalna stymulacja dwukomorowa. Metody
Organizacja studiów
Funkcja Search AV Extension and Managed Ventricular Stacing do wspomagania przewodzenia przedsionkowo-komorowego (SAVE PACe) była randomizowanym, kontrolowanym badaniem klinicznym, sponsorowanym przez firmę Medtronic, w celu porównania strategii stymulacji komorowej z minimalną stymulacją komorową z konwencjonalną stymulacją dwukomorową u pacjentów z zatokami -node disease. Badanie zostało zaprojektowane przez sponsora i komitet doradczy lekarza, w skład którego weszli autorzy akademiccy. Dane zostały przeanalizowane przez statystyków zatrudnionych przez sponsora, którzy byli nadzorowani przez dwóch autorów akademickich. Autorzy akademiccy napisali wszystkie szkice manuskryptu i ręczyli za dokładność i kompletność zgłaszanych danych. Od 15 stycznia 2003 r. Do 19 grudnia 2006 r. Losowo przeprowadzono 1065 pacjentów z 72 ośrodków w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Instytucjonalne komisje przeglądowe wszystkich ośrodków uczestniczących zatwierdziły protokół badań, a wszyscy uczestnicy wyrazili pisemną zgodę. Niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo dokonał przeglądu danych dotyczących bezpieczeństwa w dniu 20 marca 2006 r. Oraz wyników okresowych w dniu 9 grudnia 2006 r.
Populacja pacjentów
Kwalifikujący się pacjenci mieli objawową bradykardię z powodu choroby węzła zatokowego i spełniali kryteria leczenia za pomocą stałego wszczepienia rozrusznika serca, 12 miało więcej niż 18 lat, miało odstęp QRS 120 msec lub mniej i przeszedł test stymulacji przedsionkowej ( współczynnik przewodzenia przedsionkowo-komorowego równy 1: podczas stymulacji przedsionkowej przy 100 uderzeniach na minutę1). Pacjenci byli wykluczeni z rejestracji, jeśli mieli ciągłe migotanie przedsionków, dwa lub więcej kardiowersji w przypadku migotania przedsionków w okresie 6 miesięcy, blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia lub oczekiwaną długość życia krótszą niż 2 lata.
Randomizacja, programowanie i kontynuacja
Po udzieleniu pisemnej świadomej zgody uzyskano podstawowe cechy demograficzne i historię medyczną. Wszyscy pacjenci otrzymywali stymulatory dwukomorowe (Kappa 700, Kappa 900, EnPulse lub EnRhythm, Medtronic) zatwierdzone przez Food and Drug Administration. Po pomyślnym ukończeniu testu stymulacji przedsionkowej pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 1: do minimalnej stymulacji komorowej w trybie dwukomorowym lub konwencjonalnej stymulacji dwukomorowej, stosując zapieczętowane kolejno ponumerowane koperty w każdym centrum. Pacjenci, ale nie badacze, nie byli świadomi przydzielonego leczenia.
Uproszczone zalecenia programistyczne stymulatora zostały wykorzystane do dostarczenia randomizowanego przypisywania leczenia. Dwukomorową minimalną stymulację komorową uzyskano dzięki nowym funkcjom rozrusznika zaprojektowanym w celu umożliwienia automatycznego wydłużania lub eliminowania przedsionkowo-komorowego okresu stymulacji w celu wstrzymania stymulacji komorowej i zapobiegania desynchronizacji komory.13,14 Te nowe funkcje stymulatora mogą utrzymywać dwukomorową stymulacja w przypadku bloku przedsionkowo-komorowego
[patrz też: specmed ełk, endoskopia kapsułkowa cennik, dyżury aptek rybnik ]

0 thoughts on “Minimalizowanie stymulacji komorowej w celu zmniejszenia migotania przedsionków w chorobie węzła zatokowego ad”