Skip to content

Wdychany tlenek azotu dla zespołu zaburzeń oddechowych dorosłych czesc 4

2 tygodnie ago

488 words

Podawanie tlenku azotu przerywano codziennie przez 30 minut, utrzymując stałe ustawienia respiratora, a FiO2 ustawiono na 0,90 do 0,98, aby określić wpływ wycofania i wznowienia leczenia na czynność hemodynamiczną, ciśnienie krwi i QVA / QT. Naczyniowa woda płucna była mierzona codziennie, jeśli termistor tętnic pozostał na miejscu lub do momentu, gdy pomiary spadły do poziomów nieco wyższych od normalnych (5,7 . 1,2 g na kilogram) 26. Leczenie tlenkiem azotu zakończono po odstawieniu od pozaustrojowej oksygenacji membranowej i kiedy PaO2 / FiO2 wzrósł powyżej 250 mm Hg podczas codziennych badań bez wdychania tlenku azotu. Analiza statystyczna
Wartości wyrażono jako średnie . SE. Efekty leczenia są przedstawiane jako różnica między średnią wartości linii podstawowej (przed i po leczeniu) a wartością podczas interwencji. Jeżeli różnica między wartościami podstawowymi była znaczna, wartość zarejestrowana podczas interwencji była porównywana osobno z wartościami liniowymi określonymi przed i po interwencji. Ponadto, wpływ tlenku azotu w stężeniu 18 ppm porównywano z wpływem na 36 ppm, a wpływ obu stężeń tlenku azotu porównywano z wpływem wlewu prostacykliny.
Test Wilcoxona dla sparowanych próbek wykorzystano do porównania wartości zarejestrowanych podczas leczenia z wartościami zarejestrowanymi w linii podstawowej dla pojedynczego zabiegu i dla porównania różnic między wartościami leczenia i wartościami liniowymi dla dwóch terapii29. Wszystkie testy istotności były dwustronne. Przyjęto, że wartość AP poniżej 0,05 wskazuje na istotność. Nie dokonano żadnych korekt w przypadku porównań w wielu punktach czasowych.
Wyniki
Tlenek azotu w porównaniu z prostacykliną
Rycina 1. Rycina 1. Średnie ciśnienie tętnic płucnych (PAP), efektywność utleniania tętniczego (PaO2 / FiO2) i manewrowanie zastawkowe (QS / QT) u dziewięciu pacjentów z ARDS podczas inhalacji tlenku azotu. Solidne symbole przedstawiają pacjentów leczonych pozaustrojową oksygenacją membranową.
Tabela 2. Tabela 2. Odpowiedzi hemodynamiczne u dziewięciu pacjentów na krótkotrwały wlew tlenku azotu i infuzję prostacykliny (4 ng na Kilogram na minutę). Wdychanie tlenku azotu zwykle powodowało szybkie obniżenie ciśnienia w tętnicy płucnej i jednoczesny wzrost stężenia PaO2 / FiO2 (ryc. 1). Odpowiedź hemodynamiczną na wdychanie tlenku azotu i infuzję prostacykliny zestawiono w Tabeli 2. Podczas inhalacji tlenku azotu przy 18 ppm ciśnienie w tętnicy płucnej zmniejszyło się o 6 . mm Hg w stosunku do linii podstawowej (P = 0,008). Nie było znaczącej różnicy między efektami dwóch stężeń tlenku azotu na ciśnienie w tętnicy płucnej. Dożylne wlewy prostacykliny zmniejszyły ciśnienie w tętnicy płucnej o 6 . 2 mm Hg (P = 0,011). Średnie ogólnoustrojowe ciśnienie tętnicze pozostawało stałe podczas inhalacji tlenku azotu, ale zmniejszało się o 6 . 2 mm Hg (P = 0,018) podczas infuzji prostacykliny. Wartość rzutu serca pozostała niezmieniona w stosunku do wartości wyjściowych podczas wdychania tlenku azotu, ale wzrosła o 1,3 . 0,4 litra na minutę, gdy podawano prostacyklinę (P = 0,015)
[hasła pokrewne: wyszukiwarka skierowań sanatoryjnych, holesterol hdl, endoskopia kapsułkowa cennik ]