Skip to content

Niedobór płucnego białka powierzchniowo czynnego B we wrodzonej białaczki pęcherzyków płucnych

3 tygodnie ago

504 words

Wrodzona białaczka pęcherzykowa płucna jest niezbyt częstą przyczyną niewydolności oddechowej u noworodków urodzonych o czasie 1-4. Chociaż jego histopatologiczny wygląd jest podobny do objawu białaczki pęcherzykowej obserwowanego u starszych dzieci i dorosłych, 5 wrodzona postać choroby ma inny przebieg kliniczny. Wszystkie zgłoszone niemowlęta z wrodzoną białaczką pęcherzykową zmarły w ciągu pierwszego roku życia pomimo maksymalnej terapii medycznej. Częstość i przyczyna wrodzonej białaczki pęcherzykowej są nieznane. Zgłaszano rodzinne przypadki i spekulowano, że przyczyną jest wrodzony błąd metabolizmu środka powierzchniowo czynnego4. W niniejszym raporcie opisujemy dwoje rodzeństwa z typowym przebiegiem i cechami histopatologicznymi wrodzonej białaczki pęcherzykowej. Analiza ich tkanki płucnej metodami immunologicznymi i molekularnymi wykazała brak jednego z białek specyficznych dla surfaktanta, białka powierzchniowo czynnego B (SP-B) i jego informacyjnego RNA (mRNA). SP-B jest ważny dla prawidłowej biofizycznej funkcji środka powierzchniowo czynnego, co sugeruje, że przyczyną niewydolności oddechowej u tych niemowląt z wrodzoną białaczką pęcherzykową był dziedziczny niedobór SP-B spowodowany przez mechanizm pretranslacyjny (implikowany przez brak mRNA).
Opis przypadku
Pacjentem przypadku było 3600-g chłopiec, produkt niekonskluzywnego małżeństwa, który został dostarczony przez cesarskie cięcie w 40 tygodniu ciąży z powodu ujawnienia zamka, matki gorączki i nadciśnienia matki. Krótko po urodzeniu rozwinęła się niewydolność oddechowa i wymagał intubacji i mechanicznej wentylacji ze 100% tlenem. Radiogramy klatki piersiowej wykazały rozdrobnioną ziarnistość i powietrzne bronchogramy. Po 60 godzinach życia wprowadzono pozaustrojowe natlenienie błony z powodu opornej hipoksemii; był utrzymywany przez 14 dni bez wyraźnej poprawy czynności płuc. Pacjent nadal wymagał wentylacji mechanicznej z 70 do 100 procent tlenu. Był leczony parenteralnymi antybiotykami; wszystkie kultury bakterii i wirusów były ujemne. W trakcie jego trwania otrzymał kortykosteroidy (początkowo deksametazon, a następnie metyloprednizolon). W wieku dwóch miesięcy otrzymał dwie dawki egzogennego środka powierzchniowo czynnego (Survanta, 4 ml na kilogram masy ciała) dotchawicznie. Jego stan poprawił się nieznacznie po pierwszej dawce, ale nie po drugiej, a terapia ta nie była kontynuowana. Biopsja otwartego płuca wykonana u pacjenta w wieku trzech miesięcy wykazała charakterystyczne cechy protezy pęcherzykowej pęcherzyków płucnych: eozynofilowy materiał ziarnisty odporny na diastazę, który był dodatni pod względem kwasu nadjarowego – barwienie Schiffa wypełniało przestrzenie powietrzne. Ponadto w materiale białkowym odnotowano piankowate makrofagi pęcherzykowe i złuszczające komórki nabłonka pęcherzyków płucnych, a także rozległe śródmiąższowe zwłóknienie i rozrost komórek nabłonka pęcherzyków płucnych. Pacjent zmarł z powodu postępującej niewydolności oddechowej w wieku pięciu miesięcy. Sekcja zwłok nie była dozwolona.
Ani rodzice, ani troje żyjących rodzeństwa nie mieli historii choroby płuc. Dziewiętnaście lat wcześniej, siostra o sile 3750 g, urodzona w terminie zmarła na chorobę układu oddechowego w wieku jednego miesiąca
[więcej w: mixdent, europtrans, gazetarzeszow ]

0 thoughts on “Niedobór płucnego białka powierzchniowo czynnego B we wrodzonej białaczki pęcherzyków płucnych”